Tuinmagazine 2016 - Ontdek het hier of vraag je exemplaar in je dichtstbijzijnde Brico-winkel!
Sluiten

Een vleugje exotica

De woning van Magda en Eric was al 30 jaar onbewoond toen zij deze aankochten. Ook toen al was er wat groen, maar het groeide op de verkeerde plaatsen. Het had zich een weg gebaand door de ramen en dat was niet bepaald de bedoeling.

Ik rij een doodlopend straatje in, grotendeels bebouwd met statige herenhuizen. Aan de mooiste gevel bel ik aan en Magda verwelkomt me hartelijk.

'Ooit werd dit straatje grotendeels bewoond door voornamelijk kunstenaars. In die tijd werd het straatje nog afgesloten door een hekje,' zo begint Magda haar verhaal. 'Het grootste deel van de huizen werd getekend door de Belgische architect Vanden Driessche. Hij is vooral bekend door zijn ontwerp van het Gentse oude postgebouw, in het centrum van de stad.

Vele Veel restanten dit immense gebouw, heeft hij verwerkt in deze straat. Maar toen kwam er een periode dat de meeste van die kunstenaars naar het schilderachtige Sint-Martens-Latem uitweken en kwamen de mooie huizen leeg te staan en en begon het verval.'

Het toeval wil dat de sloper, 30 jaar later, deze huizen te waardevol vond voor de sloophamer. En zo gebeurde het dat dit straatje werd gered en tegenwoordig geëvolueerd is tot een zeer geliefd en waardevol stadsdeel.

Ik volg haar enkele trappen op naar boven vanwaar we een schitterend overzicht hebben op de unieke stadstuin.

Oosterse uitstraling

Een zeer opvallend element in de tuin is de houten, cirkelvormige pergola die een vlotte overgang vormt van het ruime hogergelegen terras naar het lagergelegen groene deel van de tuin met sierlijke vijver. De tuin heeft een oosterse uitstraling.

'We hebben onze tuin laten ontwerpen door Raf Dereuck. Deze tuinarchitect heeft zich gespecialiseerd in Japanse beplanting en oosterse ornamenten. Tevens is hij een groot bamboekenner,' vertelt Magda.

'We hebben hem leren kennen op een tuinbeurs en we waren zeer enthousiast over zijn stijl. Zijn eerste tuinontwerp beviel ons onmiddellijk, al hadden we heel wat eisen gesteld. We wilden een grillige waterpartij, weinig onderhoud en vooral een tuin die in de winter ook mooi blijft en niet volledig afsterft, een vereiste aangezien onze tuin niet zo groot is.'

De bloembakken aan de pergola worden jaarlijks opnieuw gevuld met verschillende éénjarigen. Nu zijn ze bekleed met geraniums, maar andere jaren zijn het soms petunia’s of nog andere soorten, maar meestal in zachte kleurtinten. Het hout van de pergola is noodgedwongen geïmpregneerd omdat het volledig groen werd, hoewel het de oorspronkelijke bedoeling was om het te laten vergrijzen.

Kikkers en katten

Bij de pergola staat een ornament van een stenen kikker die recentelijk werd aangekocht. Magda en Eric vonden hem heel mooi om zijn vorm en het diertje is eigenlijk nog functioneel ook. Want als ze hem zouden aansluiten op het water van de vijver, zou er een waterstraal uit zijn mond komen.

'We hebben ooit twee echte kikkers gehad in onze tuin, maar waarschijnlijk werden die opgegeten door de poezen,' vertelt Magda. 'We zullen het nooit weten, maar ons vermoeden is groot.'

Voor de poezen hebben ze nog een andere aanpassing in hun tuin laten uitvoeren. Oorspronkelijk waren de zithoekjes en paadjes in de tuin aangelegd met kleine steentjes. Die zijn vervangen door stevige klinkers, zodat het voor de poezen nu wel overduidelijk is, dat de tuin van Magda en Eric geen kattenbak is. 'Vermoedelijk hebben ze nu andere oorden opgezocht,' vertelt Magda me, 'want onze tuin is er in elk geval veel netter door geworden.'

Onder de palmboom

De grootste blikvanger in de tuin van Magda en Eric is ongetwijfeld de immense palmboom, een Trachycarpus fortunei. Deze soort kan in België zeer goed overwinteren zonder enige bescherming. Veel eisen stelt die niet, behalve regelmatig begieten. Magda vertelt me dat de boom bij aankoop slechts één meter hoog was: 'Hij is afkomstig van een tropisch land en heeft eerst 2 jaar op een Hollandse vlakte gestaan. Van zodra ze daar de koude en wind hebben overleefd, worden ze verkocht en kan de teler zekerheid bieden dat de palm niet meer zal sterven van de koude.'

Door er jaar na jaar systematisch de onderste bladeren af te halen, groeit hij sneller in de hoogte. Nu heeft hij al een hoogte bereikt van ongeveer 6 meter, waardoor hij de woonkamer op de eerste verdieping opfleurt met zijn exotische bladwaaier.

Een buffer van bamboe

Magda en Eric wilden graag zoveel mogelijk privacy en hebben een overeenkomst kunnen sluiten met hun achterburen. Daar is namelijk een bedrijf gevestigd waarvan ze de toestemming gekregen hebben om op de parking bamboe aan te planten. Zo is de parking wat opgefleurd en hebben Magda en Eric een mooi uitzicht. "Deze soort heet Phyllostachys aurea, is winterhard en vraagt weinig onderhoud. Dit bespaart veel snoeiwerk, onderhoud en afval, en uiteraard was dit voor ons zeer belangrijk gezien de omvang van de tuin," lacht Magda.

Volgens tuinarchitect Raf, kenner van exotische planten, is het wel zo dat een bamboe afsterft wanneer die éénmaal bloeit. Het fenomeen is zo, dat dit dan over grote streken met dezelfde soort gebeurt. Momenteel is dit het geval met een Sinarundinaria-soort. Dus hierbij zijn alle eigenaars van deze soort verwittigd.

Evenwicht

De hoge bamboestruiken zijn na vele jaren uitgegroeid tot een veilig nest voor de vele mussen in de buurt. Vooral ’s avonds is het leuk om het geritsel in de struiken te horen. Ze komen er ’s nachts massaal slapen en zitten er vooral heel veilig. Zowel duiven als poezen kunnen er niet bij, doordat de bamboetakken te licht voor hen zijn. Heel leuk om te zien hoe de natuur zelf haar evenwicht bepaalt.

Te snel opstijgen

Centraal in de tuin is een vijver aangelegd.

'Water in de tuin is heerlijk!" vertelt Magda me glunderend, "al moet ik wel toegeven dat het Eric is die de vissen dagelijks voedert. Je mag zelfs gerust vermelden dat Eric de groenste vingers heeft. Hij kon er nu niet bij zijn, maar ere wie ere toekomt!'

'In het begin hadden we regelmatig bezoek van een reiger die onze vissen kwam ’bewonderen’, maar die heeft het nu al geruime tijd laten afweten. De reikwijdte van zijn vleugels was te groot voor de omvang van onze tuin. Hij moest te snel opstijgen, wat niet zo makkelijk bleek. Nu leven onze vissen veilig,' vertelt Magda opgelucht.

'In het begin zaten er in de vijver steuren, maar die sprongen er steeds uit omdat ze te tam waren. Soms was Eric er op tijd bij om ze terug in het water te laten, maar soms kwam ook alle hulp te laat. Daarom zijn we op een andere vissoort overgeschakeld, de bekende koikarper.'

Een unicum

Al hebben de vele kunstenaars dit straatje verlaten, het zou hen plezieren te zien hoe Magda en Eric hun steentje hebben bijgedragen tot de herwaardering van deze buurt. De vorige bewoners hadden ongetwijfeld een andere tuin, maar ik ben ervan overtuigd dat iedereen verstomd zou staan bij het aanschouwen van dit groene pareltje. Een unicum om volop in te genieten!

Weetje

De vissen en karpers in deze tuin worden dagelijks gevoerd, maar kunnen gemakkelijk één week zonder eten. In de winter doen ze zelfs een winterslaap op de bodem van de vijver, wat wel enkele maanden kan duren. Vissen groeien min of meer in verhouding van de omvang van de vijver en ontwikkelen mee met de populatie in de vijver. In grote vijvers met weinig onderwaterleven vindt u dus meestal grote exemplaren. Kleine overvolle vijvers zijn vaak het biotoop van kleinere vissen.

Nuttige info

Oosterse inspiratie kunt u opdoen bij Raf Dereuck.
Hij heeft het volledige concept bedacht van deze tuin.

Menenstraat 288
8980 Geluveld
België
Tel: +32 57-21 29 72
www.rafdereuck.be

Tekst en fotografie: Véronique De Walsche
Copyright Hobbytuin.be